பிறப்பால் மனிதன் மனதால் கடவுள்

பிறப்பால எல்லாரும் சமம்னு சொல்லுவாங்க. ஒரு மனித ஜீவனா அது உண்மை தான். ஆனா உண்மையாவே நம்ம எல்லாரும் சமமா பிறக்குறோமானா இல்ல. And அது நம்ம கையிலயும் இல்ல. ஒரு சிலருக்கு வாழ்க்கைக்கு தேவையான எல்லா resourcesஉம் அவங்க அப்பா அம்மா கிட்ட இருந்து கிடைக்கும் like 100%. ஒரு சிலருக்கு அதுல கொஞ்சமா தான் கிடைக்கும். ஒரு சிலருக்கு அந்த அப்பா அம்மான்ற resource கூட கிடைக்காது. இப்புடி இருக்கப்ப. நீங்க இப்ப இந்த நிலைமை வர வந்துருக்கீங்கனா எல்லாமே உங்க efforts தான். எவன் உங்கள மட்டமா பேசுனாலும் மதிக்காதீங்க. நீங்க யாரு, உங்களால என்ன முடியும் எல்லாமே உங்களுக்கு தான் தெரியும். இன்னிக்கி உங்கள ஒரு friendனு அவங்களுக்கு தெரிஞ்ச மத்தவங்க கிட்ட introduce பண்ண அசிங்கப்படுறவங்க, ஒரு நாள் "ஹே! எனக்கு அவன தெரியும் அவன் என் close friend"னு வெக்கமே இல்லாம சொல்ற நாள் வராமயா போயிடும்? உங்க மேல உங்களுக்கு நம்பிக்கை இருக்க வரை நீங்க யாருக்கும் குறைஞ்சவங்க இல்ல. ஒரு நாள் உங்க momentஉம் வரும். பிறப்ப வச்சு யாரையும் எட போடாதீங்க. பிறந்ததுக்கு அப்பறம் அவங்களுக்கு கெடச்ச அந்த resourcesல அவங்க சொந்த முயற்சில என்னென்ன பண்ணிருக்காங்கன்றத வச்சி அவங்கள மதிங்க. நான் அப்புடி தான் அவங்கள மதிப்பேன். நீ பணக்கார வீட்டு பையனோ, ஏழை வீட்டு பையனோ, எனக்கு கவலை இல்ல, நீ உனக்குன்னு என்ன செஞ்சிருக்க? உன்ன சுத்தி இருக்கவங்களுக்கு என்ன செஞ்சிருக்க? உன்ன நம்பி இருக்கவங்கள எப்புடி treat பண்ற? அதெல்லாம் தான் எனக்கு முக்கியம். நான் இத தான் நம்புறேன். And யாரோ ஒருத்தர் உன்ன incapable, uselessனு சொல்றதால நீ incapable ஆகிட மாட்ட, ஆனா அது எப்ப வரைனா நீயே உன்ன incapableனு சொல்லிக்காத வரை. உன்ன நம்பு. உன் நாள் வரும். அன்னிக்கி நீ மேல இருக்கப்ப, நீ யாரையும் மட்டமா பாக்காத. அவங்களுக்கு உன்னால எவ்ளோ resources தர help பண்ண முடியுமோ, அத குடு. உன்னால அவங்க அவங்கமேல வச்சிருக்க நம்பிக்கைய எவ்ளோ increase பண்ண முடியுமோ அத பண்ணு. அன்னைக்கி நீ சாதாரண மனிதனா தெரிய மாட்ட, யாரோ ஒருத்தருக்கு கடவுளா தெரிவ.

"பிறப்பால் மனிதன் மனதால் கடவுள்" - எப்புடி இருக்கும் அந்த feeling. ❤